IÅ‚awa zaÅ‚ożona zostaÅ‚a w 1305 r. Jednakże osadnictwo tak w okolicy miasta, jak i w jego obecnych granicach siÄ™ga o wiele dalej w przeszÅ‚ość. Najstarsze Å›lady obecnoÅ›ci czÅ‚owieka w okolicy IÅ‚awy datuje siÄ™ na okoÅ‚o 10 tyÅ›. lat wstecz, zaÅ› w IÅ‚awie na okres wpÅ‚ywów rzymskich (ok. I-IV w.).

W centrum zaÅ‚ożonego na niewielkim wzniesieniu miasta znajdowaÅ‚ siÄ™ rynek z ratuszem. IÅ‚awÄ™ otaczaÅ‚y mury, w nie też od strony pÅ‚d.-wsch. w pierwszej poÅ‚owie XIV w. wkomponowano koÅ›cióÅ‚, przy którym znajdowaÅ‚ siÄ™ dwór krzyżackich administratorów. FunkcjÄ™ obronnÄ… miasta stanowiÅ‚y fosa i niewielki waÅ‚ ziemny, który przebiegaÅ‚ wzdÅ‚uż dzisiejszej ulicy JagielloÅ„czyka i łączyÅ‚ IÅ‚awkÄ™ z MaÅ‚ym Jeziorakiem. W mieÅ›cie z uwagi na jego drewnianÄ… zabudowÄ™ czÄ™sto wybuchaÅ‚y pożary. W czasie najwiÄ™kszego z nich, w 1706 r. ogieÅ„ strawiÅ‚ prawie caÅ‚e miasto. W wyniku pożaru nie zdoÅ‚ano uratować stojÄ…cego na rynku ratusza. StaÅ‚o siÄ™ to natomiast naukÄ… na przyszÅ‚ość – burmistrz zarzÄ…dziÅ‚, aby od tego czasu budynki w centrum miasta wznosić z cegÅ‚y.
W czasie wojny trzynastoletniej IÅ‚awa zapisaÅ‚a siÄ™ trwale na kartach historii. Jako pierwsze miasto należące do ZwiÄ…zku Pruskiego w lutym 1454 r. wypowiedziaÅ‚a posÅ‚uszeÅ„stwo Krzyżakom, oddajÄ…c siÄ™ w opiekÄ™ królowi polskiemu Kazimierzowi JagielloÅ„czykowi. Opór mieszczan zostaÅ‚ jednak zÅ‚amany, gdy wojska zakonne przeszÅ‚y do ofensywy odzyskujÄ…c utracone miasta. W czasie ostatniej wojny Polski z Zakonem, 1 stycznia 1520 r. IÅ‚awa znów znalazÅ‚a siÄ™ w rÄ™kach polskich. Nie trwaÅ‚o to jednak dÅ‚ugo, 30 wrzeÅ›nia zostaÅ‚a ona odbita.

Po niemalże stu latach wzglÄ™dnego spokoju, wiek XVII przyniósÅ‚ kolejne kÅ‚opoty. Król Gustaw II Adolf, dążąc do opanowania caÅ‚ego pobrzeża i BaÅ‚tyku wywoÅ‚ujÄ…c wojnÄ™ z PolskÄ… znalazÅ‚ siÄ™ w 1628 r. w okolicach IÅ‚awy. ByÅ‚ to okres niezwykle ciężki, zniszczeniom ulegÅ‚y okoliczne wsie, a Szwedzi wymuszali kontrybucje wojenne. Szczęśliwie dla IÅ‚awy okupacja nie trwaÅ‚a zbyt dÅ‚ugo, zostawiÅ‚a jednak trwaÅ‚y Å›lad w Å›wiadomoÅ›ci mieszkaÅ„ców w postaci opowiadanych legend.
Późniejsze konflikty omijaÅ‚y IÅ‚awÄ™, poÅ›rednio jednak jej mieszkaÅ„cy odczuwali ich skutki. Tak byÅ‚o w czasie wojny siedmioletniej (1756-1763) kiedy spadÅ‚y na mieszczannapoleon1_1.jpg iÅ‚awskich obowiÄ…zki utrzymania sprzymierzo- nych z AustriÄ… przeciwko Prusom wojsk Rosyjskich, które przebywaÅ‚y w tej okolicy w latach 1757-1758. W 1807 r. w IÅ‚awie przebywaÅ‚y wojska napoleoÅ„skie, sam Cesarz Francuzów mieszkaÅ‚ w KamieÅ„cu Suskim. Jego pobyt nie byÅ‚ dla mieszkaÅ„ców okolic powodem do radoÅ›ci. Na wyżywienie, kwaterunek i wyposażenie wojska szÅ‚y wysokie podatki i daniny w naturze i towarach. Po klÄ™sce Napoleona w Å›lad za wycofujÄ…cÄ… siÄ™ ArmiÄ… Narodów, do IÅ‚awy wkroczyÅ‚y wojska rosyjskie.

Wiek XIX to jednak okres najwiÄ™kszego rozwoju miasta i wzrostu zaludnienia. Jakkolwiek jeszcze w XVI-XVII w. w IÅ‚awie mieszkaÅ‚o Å›rednio, od 350 do 500 osób, to już w spisie mieszkaÅ„ców z 1801 r. napotykamy 1530 osób. Od 1860 r. IÅ‚awa rozwijaÅ‚a żeglugÄ™ przez KanaÅ‚ Ostródzko-ElblÄ…ski, bardzo ważnym wydarzeniem byÅ‚o oddanie w roku 1872 do użytku linii kolejowej ToruÅ„-Ostróda, w dwa lata później poÅ‚dworzeckolejowy.jpgÄ…czyliÅ›my siÄ™ z Malborkiem i GdaÅ„skiem, a także WarszawÄ…. IstniaÅ‚a tu także fabryka maszyn, odlewnia żelaza, fabryka papy, fabryka mydÅ‚a, tartaki i dwa browary. W 1899 r. wybudowano gazowniÄ™, a w latach 1900-1903 wodociÄ…gi, rozpoczynajÄ…c kanalizowanie miasta. Pierwsza iÅ‚awska gazeta „Deutsch-Eylauer Zeitung” wyszÅ‚a spod prasy w 1875 r.

NajwiÄ™ksze zniszczenia miasta przyniosÅ‚a ostatnia wojna, wówczas to ulegÅ‚o zniszczeniu okoÅ‚o 80% budyruiny.jpgnków. Nie nastÄ…piÅ‚o to jednak w czasie regularnych walk, te trwaÅ‚y stosunkowo krótko. W nocy z 21 na 22 stycznia 1945 r. nacierajÄ…ce od strony Lubawy wojska radzieckie otoczyÅ‚y IÅ‚awÄ™, zdobywajÄ…c jÄ… okoÅ‚o godziny 13, dnia 22 stycznia. Do zniszczeÅ„ doszÅ‚o w momencie wymarszu Armii Czerwonej dalej w kierunku zachodnim, już po zdobyciu miasta.