W sąsiedztwie srebrzystych jezior i błękitnych rzek, pośród bogatych i nieprzebytych kompleksów leśnych, wyrosły miasta, z których każde ma bogatą historię i niepowtarzalny urok. Wszystkie je warto odwiedzić!

Iława jest przepięknym, 700-letnim miastem położonym na południowym krańcu Jezioraka. Jest jednym z największych miast województwa warmińsko-mazurskiego. Pod względem turystycznym i rekreacyjnym ma doskonałe położenie. Przez miasto przepływa rzeka Iławka, otaczają je piękne lasy i jeziora. Świadkami historii są liczne zabytki. Najstarszym i najbardziej reprezentatywnym jest XIV-wieczny gotycki kościół z rokokowym ołtarzem. Nie sposób nie wspomnieć o usytuowanym w centrum miasta neobarokowym ratuszu, który jest dumą wszystkich iławian i przedmiotem zazdrości innych miast. W sąsiedztwie ratusza znajduje się neoklasycystyczna hala miejska. Spośród innych ocalałych z wojennej pożogi zabytków nie można pominąć młyna położonego nad rzeką Iławką, a także kilku secesyjnych i eklektycznych kamieniczek. W całym mieście odnaleźć można ponadto dziesiątki budynków neogotyckich, m.in. dworzec kolejowy, wieże ciśnień oraz gimnazjum. Koniecznie trzeba zobaczyć również cztery XVIII-wieczne rzeźby, przedstawiające mitologiczne postacie.

Kisielice położone są w zachodniej części powiatu iławskiego. Czyste i nieskażone środowisko oraz piękne jeziora Goryńskiego Obszaru Chronionego przyciągają tu wszystkich spragnionych ciszy i spokoju. Miasto i cała Ziemia Kisielicka ma ciekawą i burzliwą historię. Znajduje się tu wiele ciekawych zabytków. Do najważniejszych zaliczyć należy wybudowany w XIV wieku, wielokrotnie palony i przebudowywany kościół. Stara, zabytkowa część miasta uległa zniszczeniu w czasie ostatniej wojny. Kisielice i okolice zaskoczą jednak turystów wieloma ciekawostkami historycznymi, architektonicznymi oraz urokliwymi miejscami. W gminie znajduje się wiele interesujących zabytków, m.in. wybudowany w XVII wieku kościół w Łęgowie, kościół w Goryniu, ruiny pałacu Paula von Hindenburga w Ogrodzieńcu oraz cmentarz rodowy w miejscowości Trupel.

Zalewo leży w północnej części powiatu iławskiego, nad jeziorem Ewingi. Tereny otaczające miasto położone są w obrębie Parku Krajobrazowego Pojezierza Iławskiego i jego otuliny. W wyniku działań wojennych w Zalewie zachowało się niewiele obiektów pamiętających minione stulecia. Te jednak, które pozostały, cieszą swym blaskiem tysiące przybywających tu w poszukiwaniu ciszy i spokoju turystów. Odwiedzając Zalewo nie sposób więc pominąć gotyckiej baszty z XV wieku, w której znajduje się obecnie Izba Pamięci, XIV-wiecznego kościoła p.w. św. Jana, XIX-wiecznego cmentarza żydowskiego oraz pozostałości murów obronnych. W samej okolicy miasta warto odwiedzić Boreczno i Dobrzyki z ich XIV-wiecznymi kościołami, barokowy kościół i pałac w Jaśkowie oraz podobne obiekty w pobliskich Bądkach i Gubławkach.

Susz położony jest w północno-zachodniej części powiatu iławskiego. Miasto otoczone jest przepięknym terenem, obfitującym w jeziora i kompleksy leśne oraz unikatowe walory fauny i flory. Goszcząc w Suszu, nie sposób pominąć XIV-wiecznego kościoła p.w. św. Antoniego, w którym znajdują się zabytkowe renesansowe ołtarze. Mimo zniszczeń, miasto zachowało czytelny, nawarstwiający się historyczny układ przestrzenny. Stare miasto, o kolistym kształcie - wynikającym z ukształtowania terenu, z kwadratowym rynkiem po środku (dawniej z ratuszem i ławami kupieckimi) do dziś przyciąga turystę detalami zachowanej architektury. Na obszarze starego miasta trwa obecnie odbudowa. Niebawem rynek zostanie otoczony kamieniczkami, z ciągiem usługowo-handlowym, nawiązującymi do historycznej zabudowy miasta. Do największych atrakcji regionu zaliczyć należy ponadto należący niegdyś do rodziny Finckenstein Kamieniec, dworek myśliwski w Gostyczynie oraz XVIII-wieczny pałac w Bałoszycach.

Nowe Miasto Lubawskie położone jest między Garbem Lubawskim a Pojezierzem Iławskim. Usytuowanie miasta w malowniczej dolinie Drwęcy stwarza dogodne warunki do uprawiania sportu i rekreacji oraz aktywnej turystyki. Do najważniejszych zabytków grodu nad Drwęcą można zaliczyć dwie średniowieczne bramy z II połowy XIV wieku oraz fragmenty murów obronnych. Od strony Lubawy znajduje się brama Lubawsko-Łąkowska, a od strony Brodnicy brama Brodnicko-Kurzętnicka. Pośrodku rynku stoi kościół ewangelicki z połowy XIX wieku, w którym jeszcze do 1945 roku odprawiano nabożeństwa dla ewangelików. Na terenie Nowego Miasta Lubawskiego w Łąkach Bratiańskich znajdują się również ruiny klasztoru OO Reformatów. Do tego miejsca, gdzie znajdowała się figura Matki Boskiej Łąkowskiej, do 1875 roku odbywały się wielotysięczne pielgrzymki. W tym też roku decyzją władz pruskich zamknięto kościół i pobliski klasztor. W maju 1882 roku spłonął kościół klasztoru. Natomiast cudowną figurę, która była koronowana papieskimi koronami w 1752 roku, przeniesiono do kościoła w Nowym Mieście Lubawskim.

Lubawa leży w południowej części powiatu iławskiego, w obrębie Parku Krajobrazowego Wzgórz Dylewskich. Przez malowniczo położone miasto przepływa rzeczka Sandela, która wraz z okalającą miasto Elszką wchodzi w skład dorzecza Drwęcy. Lubawa – dawne miasto biskupie, posiada wiele zabytków, które stanowią o niewątpliwej atrakcji tego miejsca. Najstarszą budowlą jest kościół p.w. św. Anny, wzniesiony ok. 1330 roku, kilkakrotnie odbudowywany po pożarach trapiących miasto w XVI wieku. Przy kościele utworzono Muzeum Ziemi Lubawskiej, w którym znajdują się epitafia, obrazy oraz złotnicze wyroby sakralne. Niedaleko znajduje się kościół p.w. św. Jana Chrzciciela, wchodzący w skład zespołu poklasztornego franciszkanów, zbudowany na początku XVII wieku oraz pochodzący z lat siedemdziesiątych XVIII wieku barokowy kościół p.w. św. Barbary. Do cennych zabytków dzisiejszej Lubawy należy bardzo czytelnie zachowany układ urbanistyczny miasta. Średniowieczna sieć ulic zachowała się prawie bez zmian. Związane są z nią resztki dawnych fortyfikacji miejskich. Mury obronne o grubości 2.5 m zachowały się w zarysie fragmentarycznym w wielu częściach starego miasta. Warto również zwrócić uwagę na ruiny wzniesionego na początku XIV wieku zamku biskupów chełmińskich.

Ostróda jest przepięknym, niespełna 700-letnim miastem położonym w zachodniej części województwa warmińsko-mazurskiego, nad jeziorem Drwęckim. Pod względem turystycznym i rekreacyjnym ma doskonałe położenie. Wśród wielu atrakcji miasta i okolic wyjątkowe miejsce zajmuje rozgałęziony system żeglugowy Kanału Elbląskiego, będącego niezwykle interesującym pod względem technicznym oraz unikatowym w skali europejskiej kanałowym szlakiem wodnym. Najstarszym i najbardziej reprezentatywnym zabytkiem Ostródy jest XIV-wieczny zamek krzyżacki (dziś znajduje się tu muzeum) oraz zachowane fragmenty murów miejskich wraz z ostródzkimi kościołami. Nie sposób nie wspomnieć o innych miejscach i obiektach wartych zobaczenia: Pomniku Jedności Europejskiej, kamieniu plebiscytowym, cmentarzu „Polska Górka” oraz obiektach koszarowych i zabytkowych kamienicach.

Morąg lokowany został w roku 1329. Miasto położone jest w szczególnie chronionym obszarze, tzw. "Zielonych Płucach Polski". Wszystkie jeziora oraz rzeki na tym terenie, są strefami ochrony środowiska przyrodniczego. Do niewątpliwych atrakcji turystycznych Morąga należą zabytki architektoniczne: pałac Dohnów, ratusz miejski z XIV w., fragmenty miejskich murów obronnych, kościół parafialny z XIV w., układ urbanistyczny starego miasta, wieża ciśnień. Obecnie w pałacu Dohnów mieści się oddział Muzeum Warmii i Mazur z bogatą ekspozycją malarstwa holenderskiego (XVII i XVIII w.), bedącą najcenniejszymi tego typu zbiorami w Polsce północno-wschodniej oraz muzeum pamięci Johanna Gottfrieda Herdera (wielkiego filozofa urodzonego w Morągu).
 
Miłomłyn założony został w roku 1335. W wyniku działań wojennych w Miłomłynie zachowało się niewiele obiektów pamiętających minione stulecia. Te jednak, które pozostały, cieszą swym blaskiem tysiące przybywających tu w poszukiwaniu ciszy i spokoju turystów. Odwiedzając Miłomłyn nie sposób pominąć Neogotyckiego Kościoła Parafialnego pod wezwaniem św. Bartłomieja, zbudowanego w latach 1898-1901, z wykorzystaniem oryginalnej, północnej ściany kościoła z XIV. Koniecznie trzeba również zobaczyć fragmenty dawnych fortyfikacji miejskich, kaplicę ewangelicką, kaplicę cmentarną, zabytkową zabudowę z wieku XVIII i XIX oraz dawny folwark „Przejazd”. Miłomłyn leży na trasie Kanału Elbląskiego.