ROZDZIAŁ 2

(o zamku w Szymbarku)

Zamek nad jeziorem Zmierzchun zbudowany został w roku 1386 przez prepozyta katedry pomezańskiej, Henryka ze Skolina. Kiedyś służył ku obronie i posiadał kilka baszt oraz wysokie mury otoczone fosą połączoną z jeziorem. Przebudowany w XV, XVI i XVIII wieku utracił swój obronny charakter i stał się rezydencją mieszkalną ze wspaniałą wieżą bramną, zwieńczoną renesansowym pięknym szczytem. Ale w następnych wiekach popadł w ruinę i do dziś ocalały tylko fragmenty kilku baszt, resztki murów obronnych, wspaniała wieża bramna i dwie ściany mieszkalnego skrzydła w południowym narożu. Ruiny porosła wysoka trawa, kikuty sterczały pośród starych buków, które wyrosły na niewielkim wzgórzu zamkowym. Wieża i resztki ścian z oczodołami okien widoczne były z daleka, aż z drugiego brzegu, malowniczo rysując się w tle zielonych lasów i jasnego nieba. O odbudowie tego zamku nikt oczywiście nie myślał, zbyt wielki byłby to bowiem koszt i chyba zupełnie niepotrzebny. Niemniej jednak, ze względu na swój historyczny charakter, a także dlatego, że stanowił piękny element krajobrazu, stary zamek podlegał opiece Ministerstwa Kultury i Sztuki - stanowił obiekt chroniony prawem, o czym informowała czerwona tabliczka z godłem państwowym.